hafıza, diyet, çalışmak...............

herşeyi en ince ayrıntısına kadar hatırlayan, olayları tarih vererek anlatabilen, hiçbirşeyi unutmayan insanlar varya.

bayılıyorum onlara.

ben çocukluğumdan beri kötü olayları silerim hep. çok faydasını gördüm bunun. kin tutmayı engelliyor. zamanla unutunmak isteyipde unutunca aslında kendini koruyor insan. negatif düşüncelerden olumsuzluklar sıyrılp daha rahat daha huzurlu olabiliyor.

ancak

Erk doğduğundan beri daha çok unutur oldum. hamilelik ve doğum ya önceliklerimi değiştirdi yada ciddi ciddi aptal etti beni.

sonra işe başlayınca toparlandım gene. istediklerimi unutmaya diğer şeyleri unutmamaya yani ben olmaya başladım.

sonra İpek geldi.ve benim hafızam sizlere ömür.

çalışmamak tüm gün evde olmak ne zor.

ipek doğduktan sonra kitap okuyamamaya başladım mesela. oku oku oku anlama ne kabus bişey. boş boş sayfaya baktığını ya da aynı sayfayı 2 3 hatta 4. kez okuduğunu farketmek elindekini fırlatıp bi kenara atmaya sebep oluyor. yavaş yavaş düzeliyor şimdilerde. eskisi gibi olamasamda  genede başladığım kitabı bitirebiliyorum artık. düzelme belirtisimi bilemiyorum.

neyse ne yazacaktım nerelerden başladım.

bu ayın 16sında ipekin kontrolu ve aşıları var!!!
evet evet 16sında yani bugün!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

siz uykudan nasıl uyanıyorsunuz bilmiyorum ama ben bu sabah gözlerimi bile açmadan
bugün ayın 16sı değil diye fırladım yataktan.
evet 1 hafta geç de olsa hatırlayabildim 16sı olmadığını.

yani durumum vahim.

Erk okula başladı falan gibi saçma sapan mazeretler uydurup kendimi haklı çıkarmaya uğraşacakda değiim.

sadece kafama göre yaptığım diyetin sonucu olabilme ihtimali üzerinde duruyorum. dengesiz beslenme hatta neredeyse beslenmeme büyük etken olabilir. en mnicik pantolonumun içine geçen hafta itibari ile girmiş olsamda göbekli ancak aklı başında olmayı yeğlediğimi farkediyorum şimdi.

geçen yıl bu zamanlar yarım dünya gibiyken şimdi eskisi gibi çöp adam olabilmek sandığım kadar iyi bir şey  değilmiş.

çalışırken mecburen insanın hem kafası çalışıyor (mat öğretmeniyim) hemde daha düzenli yemek yeniyor. insan kendine vakit ayırabiliyor.
evde olmanında artıları var tabi ama bu artılar genellikle çocuk odaklı.
sonuçta çalışmak her bünyeye iyi geliyor.

şu durumda çalışabilmek benim için büyük lüks. çünkü çocuklarıma bakabilecek kimse yok. çalışma saatleride ''normal'' olmadığından 1 bakıcı ile çözümlenemiyor. çocuk çok hırpalanıyor.
Erk çalışma aşkım yüzünden 2 yaşında başladı kreşe. kreşden çıkıncada bakıcıya gidiyordu. çok zordu.

şimdi önce çalışamıyacağımı kabullenmeliyim

sonrada düzelmeliyim.

vitamin balıkyağı vs.

hafızamı aklımı geri istiyorum.