19 Eylül 2011 Pazartesi

.

evimizin  yakınında zihinsel engelli çocuklar için özel bir oku var. giriş kapılarımız ayrı sokaklarda olsada  arka bahçelerimiz çok yakın.
çok iyi bir okul. tüm sesleri geliyor. öğretmenler yardımcılar bakıcılar hepsi iyi. çocuklara çok iyi davranıyorlar. çocuk derken yaş sınırı esnek. biraz büyüklerde var. her 23 nisanda bahçede tören yapıyorlar. süper oluyor. en az onlar kadar heyecanlanıyorum :)
ama işte alışma süreçleri çok kolay değil.
yeni bir çocuk başladığında farkediliyor sesi geliyor.

bugün başlayan bir çocuk ise şimdiye kadar duyduklarımın en zoru.
öyle kötü bağırıyor ki. işkence çekiyormuş gibi. bir insandan bu sesin çıkabilmesi imkansız gibi.
ailesi yanında ama zor.
oda alışacak. bu 23 nisanda şiir okuyacak şarkı söyleyecek. diğer çocuklar gibi.
okulu çok sevecek. biraz zaman.

böyle durumlarda kendime endişelerime takıntılarıma öyle kızıyorum ki.
gerçek dünya tokat gibi çarpıyor yüzüme.

Allah yardımcısı olsun.