oğlum, canım, ilk gözağrım.
daha dün gibi 2. çizgiyi görüp saatlerce ağlayışım :) femuru kaç olmuş kafa çevresi neymiş haa o boşluk mide mi günleri. doktorumun benimle ''sen yakında eve ultrasonda alırsın'' diye dalga geçmesi üzerine benim gene zırıldamam. doğumun. ellerine bakıp bakıp ağlamam. babanın ve benim tek çocuk olmamızdan ötürü sen doğunca ''ya bize bişey olursa kim bakar ortada kalır'' diye gene ağlamam. aman kafasını tutsun, hadi göbeği düşsün, bak bak gülüyo, oturuyo, emekliyo, yürüyo derken akıvermiş zaman.
geçen gün okuldan dönerken bana dediğin gibi
''anne baksana bana büyümüşümde birinci sınıfa başlamışım ne güzel di mi?''
:)
öyle uzun bir yola çıktın ki hem karışık hem yarışık bir yol.
ilk amacım mutlu olman.
hiçbirzaman seni yarış atı gibi koşturmak istemiyorum.
duyuyorum şimdi 70 80 alınca çocuğuna kızanları!
sistem mi bunu gerektiriyor bilmiyorum henüz, ama ben onlardan olmak istemiyorum.
babanda bende fizikçiyiz diye seninde fenci olman gerekmiyor.
hatta sen şimdi (benim gibi yemek özürlü bir annenin çocuğu olsan da)
aşçı olmak istiyorsun o olmazsa tabelacı :)
ne olmak istiyorsan o mesleği seç. puanın tuttuğu için değil o işi yapmak istediğin için oku.
bizim hayallerimizi değil kendi hayallerini gerçekleştir.
mutlu ol mutlu ol mutlu ol ve huzurlu ol.
seni çok seviyorum.
2 yorum:
:) Amin.. Ne güzel, aklı başında dilekler, hepsi gerçek olur inşallah. Gerçekten de çok hızlı akıyor zaman çocuklarla..
Eylem: teşekkürler :) inşallah her çocuk çok mutlu olacakları mesleklere yönelebilirler.
Yorum Gönder