pek bi hamaratım bu ara.
hamileliği evde geçirmek insana kafayı yedirtebilirmiş. düşün düşün bi yere kadar. ilk doğumumda bile bu kadar korkmuyordum, endişelenmiyordum. boş durmak bana yaramadı. bende kendime oyalanacak birşeyler aradım ve buldum. hemde blogda.
begune nin sayfasına rastlamıştım geçenlerde. sonra aldım elime yünleri başladım tığ işi battaniyeye. daha sonra annemin dikiş makinası çarptı gözüme. sanki dikmeyi biliyormuşum gibi hemen el koydum. e bursada ucuz kumaş bol. en kötüsü toz bezi olurlar diye düşünerek gittim aldım. ve başladım denemeye. önce bir yastık kılıfı denedim. süper oldu gerçekten. çizgili kumaşın çizgilerini bile denk getirebilmişim. aferin bana. makina kullanma konusunda da adamımdan destek aldım. o eski çeyizci ve nakışçı olduğundan biliyor makinaları. e ukalalık da yapıyor tabi daha bitiremedinmi falan diye ama olsun. gayet iyi bir öğretmen. neyse sonra gene gittim kumaşlar aldım. hatta elyaf da aldım. gereksiz enteresan parçalar dikip oyun oynadım resmen.
veeee
bugün mutfak önlüğü ve nihale diktim. dikiş ok de bu biye olayı feci bişeymiş. o konuda pek başarılı olamasamda genede eh idare eder. eline alıp incelemedikten sonra çok belli olmuyor hataları.
sonuçta vakit geçirmek için gayet güzel oldu bu uğraşlar. bi ara buraya fotoğraflarını çekip koyabilirim. gün gelip işe başladığım zaman ''ayyy ne çok vaktim varmış bak nelerle uğraşmışım keşke şunu bunu da yapsaymşım'' diyeceğime eminim.
şimdilik elmden gelenler bukadar. keşke sıkılmadan devam edebilsem ve günün birinde kızıma elbiseler dikebilsem. ne güzel olur :)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder