BİZ

adamımla evleneli 4 yıl olmuş, o askere gitmiş gelmiş, etrafımızdakilerin bebek beklentisi artık kaybolmaya yüz tutmuşken biz bebek düşünmeye başlamıştık.

dr'a gittik anlattık. biz bebek istiyoruz dedik. oda neden olmadığını sordu.
??????
buna verebileceğimiz bir cevap yoktu. bilmiyorduk daha olup olmayacağını.
''eee bana niye geldiniz'' dedi.
!!!!
meğer sorunu olmadan dr a giden pek yokmuş.
biz sonradan sorun yaşamayalım diye, bir aksilik varmı yokmu öğrenelim diye, test falan yapılacaktır belki diye, kızıl, kızamık, kızamıkçık gibi çocuk hastalıklarının hiçbirini geçirmedim diye gitmiştik dr'a. beni her gören dr gibi bu dr da T3 T4 TSH ile başlayan uzuuuun bir liste verdikten sonra uğurladı bizi. neyse testler yapıldı. çocukken olduğum aşılar koruyormuş vs. sıkıntı yok yani çok şükür.

bir ay sonra test yaptım :))) müspet

amanın nasıl bir mutluluk nasıl bir ayakların yerden kesilmesi o öyle.

bizimkinin keyfi pek yerindeydi içeride. gayet rahat geçti hamileliğim. hayatımda hiç olmadığım kadar enerjik ve huzurluydum. izmir sıcaklarını saymazsak tabi.
39+4 de drumla yaptığımız uzuuuuun pazarlıklar ve benim yalvarmam sonucunda alındı bizim aslan.

10 ağustos 2005 çarşamba günü sabah 08:21 de açtı gözlerini dünyaya
ATA ERK.

ogün bugündür ne ben nede adamım eskisi gibi olmadık, olamadık. artık dünya daha güzel, artık gökyüzü daha mavi, çiçekler daha renkli, hayat daha değerli oldu. ikimizde 4 yıl hiç çocuk istememiştik. aklımıza bile gelmemişti. ne salakmışız :P

şimdi gene aradan tam 5 yıl geçtikten sonra ailemize bir melek daha gelmek üzere.
Erk e hamile olduğumu öğrendiğim günden tam 5 yıl sonra aynı gün öğrendim tekrar hamile olduğumu. Erk in cinsiyetini öğrendiğimiz günden tam 5 yıl sonra aynı gün içimdeki kelebeğin bu sefer kız olduğunu öğrendim. valla ayarlamadık tarihleri ama öyle oldu işte. ama umarım buda Erk gibi 10 ağustosta doğmaz. bu iki çocuk içinde pek hoş olmaz herhalde.

adamım tek çocuk ben tek çocuk. ikimizinde gördüğü ilk bebek Erk. kitaplarla falan olmuyormuş bu iş. ah ne zor büyüttük biz o bebeği. tecrübesizlik neymiş gördük. hele ilk yıkadığımız gün... o gün ayrılmadık ya neyse... :)

şimdi bebek konusunda tecrübeliyiz tamam. ancak bu seferde yalnız büyüyen çocuklar olarak kardeş konusunda durumumuz vahim.
bakalım bununda üstesinden geliriz umarım.