böyle bayram günlerinde daha mutlu daha umutlu olmam gerekirken nedense!!! son yıllarda daha hüzünlü oluyorum.
savaş anılarını anlatan 100+ yaşındaki ak sakallı dedenin ''çok açtık. gelen kumanyanın üstünü bembeyaz kurtlar kaplamıştı. doktor çağırdılar. biz yiyin desin diye hazırolda bekliyoruz. baktı. kendi yapmış bu kurdu yiyebilirsiniz dedi. vurduk kaşığı vurduk kaşığı'' derken damı akan evinde ATA'nın fotoğrafına sarılıp, öpüp dik durmaya çalışması.
ahh ah.
...
..
.
teknolojinin kucağına doğmuş nesil anlayabilecek mi bunları?
kurgu roman deği de gerçek olduğunu kavrayabilecek mi?
İNŞALLAH.
3 yorum:
ben bu tür konular gençlerin yanında konuşulduğu zaman, "onlar bizlerden daha kültürlü daha bilgili, cumhuriyetin anlamını ve değerini bizlerden çok daha iyi bilecekler" diyorum... bunu doğrudan kendilerine söylemiyorum ama... :)
onlara gizli bir empoze aslında bu...taktik... :)
konuyu ve kendilerini düşünmeleri için bir fırsat... en önemlisi de cumhuriyetin sahipleri olduklarını fark edebilmeleri için...
haklısınız. sizin taktik güzel. ancak bu tür konular yanlarında hiç konuşulmayan ve konuşulmayacak gençler var. çanakkale zaferini sadece rüyalara bağlayanlar. amerikaya özenip orada yaşayanları çok mutlu sanıp buraları beğenmeyenler. neler neler. pek karamsarım yani. inşallah tüm korkularım yersizdir.
Son yazımı tanıdığım blogculara ayırdım. Seninle ilgili de ufacık bir yazı var. Sevgiler.
Yorum Gönder