bu günlerde kafam çok allak bullak. bu sefer doğum sonrası depresyonunu yaşayamadım, iki çocukla yalnız kalınca bunalacak vaktim olamadı ama sanırım acısı şimdi çıkıyor. oldum olası depolamayı sevmeyen hafızam artık hepten beni yarı yolda bırakıyor. bu gidişin sonu fena.
bu çarşamba rutin temizlik günüydü.artık gelen ablayla pek iyi anlaşamadığımızdan, işi bana yaptırma çabalarından, 60m2 yi bulmayan evi tüm gün temizleyememesinden, bezlerini kovanın içinde ve yıkamadan bırakıp üzerinede öbür kovayı koyup benim ne kokuyo bu banyoda diye çamaşır makinasının altından bile şüphelenmeme sebep olduğundan falan bu liste uzar gider neyse... artık gelmemesine karar vermiştim. hatta bir gün önce artık gelmeyecek diye temizliğimi yapmıştım. arkadaşlarım arayıp çarşamba sana geliyoruz dediklerinde nasılsa temizlik yok diye ok demiştim ama....
UNUTTUM
ablayı arayıp gelme demeyi unuttum. sabah gelince kafama dank etti. git demek de olmaz. ev temiz ama napalım iki çocuklu bir evde her zaman yapacak bişeyler vardır zaten diye buyur ettim ve başladık! derken kütüphaneyi indirdim olmadı yer değiştirdim falan
Erk gene ateşlendiği için evdeydi bir yandan onu idare etmeye çalışıyorum. İpek oturmaya başladığından :))))) beri sırtı yer görsün istemiyor ama uzun da oturtmak istemiyorum falan bir yandan onu oyalamaya çalışıyorum. abla aylardır gelmesine rağmen Erk'in bir çorabının bile yerini öğrenemediğinden :( özleeeem bunu napam diye sorup sinirlerimi tavana fırlatıyor ve benim Erk'in kütüphanesini indirip tekrar yerleştirmeme laf edip bunu ben yokken yapaydın ya diye söyleniyor. bense 10a kadar sayıp ya sabır diyorum.hırrrrrrrr
ve tam bu anda zil çalıyor.
salonda kütüphane bitmek üzere ve yerler atılacak kağıtlarla doluyken çaldı zil. ben kim diye düşünüyorum hala çünkü
UNUTTUM
misafir geleceğini unuttum. zil çalınca bile dank etmedi. silindimi tam siliniyor yani. taki ben saç baş dağınık, ojelerim çıkmış, üzerimde temizlik kıyafetleriyle kapıyı açana kadar dank etmedi. kapıyı açtım ve ŞOK.
ayol nasıl bir angutluktur bu. böyle bişey unutulur mu?
bu unutmanın sonu nereye gider. neleri unutmak normal neleri unutmak anormaldir. aahhh ah.
bişeyler yapmam lazım. artık gerçekten birşeyler yapmam lazım.çünkü korkuyorum. bu işin sonu iyi değil hissediyorum.
3 yorum:
ay unutuulur,unutulur bacım ya,bu hayat hengamesinde insan kendini bile unututr canım,sen canını sıkma:)
gercekten ŞOK bir durum okurken kendi başıma gelmiş gibi heyacanlandım:) zaman zaman hepimizde oluyor, hele iki çocuğunuz varsa beyin yorgun ve dolu olması büyük ihtimal,bol bol havuç suyu içmenizi öneririm, hafıza yorgunluğu için çok ideal basit doğal bir çözüm!..
nevali, sağol :)
∂єкσяαρѕυωαѕуση, teşekkürler. ev havuç dolu hemde organik. unutmadan içeyim hemen ;)
Yorum Gönder