Öfke

Bazen çok kinci olabiliyorum. O zamanlarda kendimi tanımakta bile güçlük çekiyorum ama oluyor işte.

Her insan hata yapar. Bana karşı yapılanları genelde es geçerim. İnsanların gözümdeki kredileri çok yüksektir. Hele ki yakınımdakilerin. Bilerek veya bilmeden bir şey yaptıklarında çok önemsemem. Geçerim .

Ancak.

Sevdiklerime yapılan en ufacık şey bile gözümü döndürmeye yeter. O zaman işler değişir işte. Ben, ben olmaktan çıkarım. Belki karşımdakine bir şey demem diyemem. Bu tamamen o insanın kredibilitesiyle alakalı. Ama içten içe de olsa çok çok çok öfkelenebilirim. Aklımdan kötü şeyler geçirmemek için uğraşırım. Saatidir tutar diye ödüm kopar. Genede öfkem yüksektir.

Beni üzen olayları çok kolay unutsam da. Canlarımı üzenleri asla unutmam.
Bugün de birine çok kızdım. Kırmamak için kaçtım. Dilim sivriliyor çünkü böyle durumlarda.

Sinirimi geçirmeyi başaramadığım için yazıyorum. Belki rahatlarım diye.

Rahatlamadım daha ya neyse….